rel='stylesheet' type='text/css'>

Pani Domu

Od 2002 roku właścicielką pałacu w Chichach jest Leokadia Brudzińska.

 

lena-brudzinska

Lena Brudzińska

W roku 1968 ukończyła Wydział Elektryczny Politechniki Warszawskiej oraz PSM nr 1 w Warszawie w klasie śpiewu solowego prof. Ireny Cywińskiej. Swoją drogę artystyczną rozpoczynała w Zespole Pieśni i Tańca Politechniki Warszawskiej (istniejącego od 1951 roku). Trafiła na scenę Operetki Warszawskiej i pozostawała jej solistką od 1972 do 1990.
Jej kariera na deskach scenicznych Opery to czołowe role w znanych i popularnych operetkach i musicalach. Występowała w Polsce i za granica.

 

Repertuar Leokadii Brudzińskiej:

  1. „Człowiek z La Manchy”, rola drugoplanowa w słynnym broadwayowskim musicalu Mitcha Leigha, będącym jedną z najbardziej wzruszających opowieści o potędze marzeń, o mądrości i głupocie.
  2. „Zemsta Nietoperza”, Ida – rola drugoplanowa (Adela?) w operetce Johanna Straussa syna. Premiera operetki odbyła się 5 kwietnia 1874 w Theater an der Wien w Wiedniu. Autorami libretta według Henriego Meilhaca i Ludovica Halévyego są Karl Haffner i Richard Genée.
  3. „Zemsta Nietoperza”, Hanna – rola pierwszoplanowa.
  4. Musical „The Music Mann”, rola pierwszoplanowa w musicalu z muzyką i tekstem Meredith Willson, na podstawie opowiadania Meredith Willson i Franklina Laceya. Prapremiera miała miejsce w Nowym Jorku 19 grudnia 1957 roku.
  5. Musical „My chcemy tańczyć”, Natasza – rola drugoplanowa w musicalu radzieckim Andrieja Pietrowa. O tym musicalu można przeczytać: „W latach ideologicznej dyscypliny stosunek władz do musicalu, jako wymysłu zza oceanu, był dalece nieufny. Na szczęście nie groził musical bezpośrednim skażeniem umysłów i skrzywieniem kręgosłupów, wobec czego – od czasu do czasu – pozwalano na jego rodzime adaptacje. Wymagało to jednak transakcji wiązanej: jeden musical amerykański za jeden musical radziecki. Rolę owego muzycznego listka figowego spełniało zazwyczaj dzieło Andrzeja Pietrowa (1977) „My chcemy tańczyć”, ponoć jedyne, które dało się jeszcze słuchać i oglądać”.
  6. „Życie Paryskie”, rola pierwszoplanowa w operetce francuskiego kompozytora Jacques’a Offenbacha, autora ponad 100 operetek, w tym słynnych „Opowieści Hoffmanna”, „Orfeusza w piekle” czy „Pięknej Heleny”. J. Offenbach (z pochodzenia niemiecki Żyd) wprowadził do operetki kankana.
  7. „Zamek na Czorsztynie”, Łucja – rola pierwszoplanowa w operze komicznej w 2 aktach autorstwa Karola Kurpińskiego, której premiera odbyła siew 1819 roku. Pełna nazwa opery to Zamek na Czorsztynie, czyli Bojomir i Wanda lub Zamek na Czorsztynie, czyli Szczęśliwy powrót pod husarskim znakiem. Autorem libretta jest Maciej Z. Borowicz na podstawie Józefa Wawrzyńca Krasińskiego.
  8. „Hrabina Marica”, Hrabina Marica – rola pierwszoplanowa w operetce Imre Kálmána w trzech aktach z 1924 roku. Premiera miała miejsce w Wiedniu w Theater an der Wien 28 lutego 1924 roku. Libretto zostało napisane przez Juliusa Brammera i Alfreda Grünwalda.
  9. „Księżniczka Czardasza”, Sylwia – rola pierwszoplanowa w operetce Imre Kálmána w trzech aktach z 1915 roku. Premiera miała miejsce w Wiedniu 13 listopada 1915 roku. Libretto zostało napisane przez Leo Steina i Bélę Jenbacha. Tak opisywane jest powstanie tego utworu:
    Księżniczkę czardasza” Kalman pisał w czasie I wojny światowej; miał wówczas nieco ponad 30 lat i duże doświadczenie w odwiedzaniu wiedeńskich salonów. Dzięki temu środowisko, które sportretował w swoim utworze, mimo że sparodiowane, miało wiele prawdziwych cech.
  10. „ Król walca”, rola pierwszoplanowa w operetce Johanna Straussa syna.
  11. „Wesele Kreczyńskiego”, rola pierwszoplanowa w rosyjskim utworze Aleksandra Suchowo-Kobylina. Jest to jedna z części komediowej trylogii obyczajowej Aleksandra Wasiljewicza, dramaturga rosyjskiego (1817—1903): „Wesele Kreczyńskiego“ (1855), „Proces“ (1862) i „Śmierć Tariełkina“ (1869). Krytyka rosyjska widzi w nim najlepszego po Gogolu satyryka.
  12. Wesoła Wdówka”, Hanna Glawari – rola pierwszoplanowa w operetce Franciszka Lehára w trzech aktach z 1905 roku. Premiera miała miejsce w Wiedniu w Theater an der Wien 30 grudnia 1905 roku. Libretto zostało napisane przez Victora Léon i Leo Steina.
  13. „Casanowa w Warszawie”, rola pierwszoplanowa w operze Ludomira Różyckiego
  14. Noc w Wenecji”, Annina – rola pierwszoplanowa w operetce Johanna Straussa syna w trzech aktach. Premiera miała miejsce 3 października 1883 roku w Berlinie. Libretto zostało napisane przez F. Zella, R. Genée i H. Marischkę.
  15. „Pan Pickwick”, rola Emilki w musicalu Petra Zděnka i Ivo Fischera będącym filozoficzną opowieścią.
  16. „Trzej muszkieterowie”, rola Konstancji Bonacieux w musicalu Romana Czubatego z 1975 roku.
  17. „Zapraszamy na rewię”, rola Ligii w programie składanym w reżyserii Stanisławy Stanisławskiej
  18. „Skalmierzanki, czyli koniki zwierzynieckie”, rola Wandy w trzyaktowym wodewilu Józefa Baszny (Baschny) (czeskiego pochodzenia), kompozytora, skrzypka, flecisty i dyrygenta, który 20 lat działał we Lwowie jako kapelmistrz katedralny, skrzypek teatralny oraz dawał koncerty na drumli i gdzie też zmarł w 1862 roku.
  19. Perichola”, rola Manuelity w operetce Jacques’a Offenbacha Poetyckie i dramatyczne libretto jest autorstwa Henri Meilhac’a i Ludovica Halévy. W muzyce pobrzmiewają echa tonów Mozarta (szczególnie w liście pożegnalnym Perichole), będącego dla Jakuba Offenbacha wzorem kompozytora. Słynna „Aria ze śmiechem” pochodzi z tej operetki.

 

Dołączamy linki do dwóch arii z Wesołej wdówki F. Lehara zarejestrowanych w 1985 roku.

 

 

Franciszek Lehár  „Wesoła wdówka” – Operetka Warszawska. Przedstawienie zarejestrowano w 1985r.

 

 

Franciszek Lehár  „Wesoła wdówka” („Die lustige Witwe”), Finał III aktu – Operetka Warszawska. Przedstawienie zarejestrowano w 1985r.

Razem z Jackiem Labudą wydała płytę długogrającą – longplaya pt. „Księżniczka Czardasza”

Kalman – Księżniczka czardasza
etykieta: Arston ALP030
nośnik: Longplay

Strona 1 – 20:55

  1. Księżniczka Czardasza (opt.) – Aria Silvy [Czardasz, czardasz]; Lena Brudzińskaplyta-lp1
    (Emmerich Kalman – Jerzy Jurandot) 03:05
  2. Księżniczka Czardasza (opt.) – Aria [Artystki, artystki]; Jacek Labuda
    (Emmerich Kalman – Jerzy Jurandot) 03:50
  3. Księżniczka Czardasza (opt.) – Aria [Choć na świecie dziewcząt mnóstwo]; Lena Brudzińska, Jacek Labuda
    (Emmerich Kalman – Jerzy Jurandot) 05:30
  4. Księżniczka Czardasza (opt.) – Duet Silvy i Edwina [Nie szukaj szczęścia]; Lena Brudzińska, Jacek Labuda
    (Emmerich Kalman – Jerzy Jurandot) 05:05
  5. Księżniczka Czardasza -Akt I – Finał; Lena Brudzińska, Jacek Labuda
    (Emmerich Kalman – Jerzy Jurandot) 03:25

Strona 2 – 16:50

  1. Księżniczka Czardasza (opt.) – Walc
    (Emmerich Kalman) 01:50
  2. Księżniczka Czardasza (opt.) – Aria [Ach, serce mocniej bije]; Lena Brudzińska, Jacek Labudaplyta-lp2
    (Emmerich Kalman – Krystyna Chudowolska) 03:30
  3. Księżniczka Czardasza (opt.) – Aria [Tyle szczęścia w jeden wieczór]; Lena Brudzińska, Jacek Labuda
    (Emmerich Kalman – Jerzy Jurandot) 06:20
  4. Księżniczka Czardasza (opt.) – Aria [Bo to jest miłość]; Lena Brudzińska, Jacek Labuda
    (Emmerich Kalman – Jerzy Jurandot) 02:15
  5. Księżniczka Czardasza (opt.) – Aria [W rytm walczyka serce śpiewa]; Lena Brudzińska, Jacek Labuda
    (Emmerich Kalman – Jerzy Jurandot) 02:55

Wykonawcy: Andrzej Chmielowiec (1-2,5), Grupa Wokalna (1-2,5), Orkiestra PRiTV w Łodzi, Jan Pruszak (dyr)
Personel: realizacja nagrań: Wiesław Grzelak, Michał Targowski
foto: Wojciech Kryński
projekt graficzny: Stanisław Żakowski

 

Permalink do tego artykułu: http://palacchichy.pl/lenab/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć tych znaczników i atrybutów HTMLa: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

CommentLuv badge